• Azie-Afrika 2010-2011,  Syrië,  Turkije

    Aan de grens met Iran

    We zijn in Dogubayazit (of hoe je dat ook schrijft) aan de grens met Iran. Hier uit het dorp kijk je naar een enorme berg met sneeuw, de Ararat. Echt waanzinnig. Het lijkt erop dat we de grens voor de sneeuw bereikt hebben, morgen trekken we verder… Ik probeer zo nog een paar foto’s te uploaden, wellicht lukt het nu wel. De internet snelheden zijn niet om over naar huis te schrijven. Met ons gaat het goed. Hopelijk met jullie ook. Het beste iig. groeten Merijn en els, hieronder een stuk over de reis van Syrië naar hier. Later nog wat aanvullingen hierop… Vanochtend (weer) afscheid genomen van Anne in…

  • Azie-Afrika 2010-2011,  Turkije

    Bergen, bergen en hoogspanningsmasten

    Zesduizend kilometers hebben we al gevreten en eigenlijk wordt het alleen maar leuker. We zijn nu in Capadocië. In een landschap van eigenaardige steenformaties in de vorm van puntmutsen of flinke penissen. Lang lang geleden woonden de Hitieten hier en bouwden hun huizen in de rotsen. Nu in het laagseizoen kan je hier eindeloos ronddwalen. Gisteren na een monsterrit van 450 km kwamen we hier aan toen plots Els een brood naar haar hoofd geslingerd kreeg. Eddy en Johnny, twee vrienden uit Amsterdam stonden achter ons. Een waanzinnige verrassing omdat we verwachtten hun misgelopen te zijn. Ineens zijn we weer een beetje thuis, kunnen de laatste roddels doornemen. Het is…

  • Azie-Afrika 2010-2011,  Turkije

    Daar aan de Costa del Sol

    Het is alweer een week sinds we vertrokken uit Istanbul. We zitten niet stil en zijn naar de zuidkust gereden, zo’n duizend kilometer. We zijn nu in Kas en het is lekker warm, 35 graden… Onderweg bracht het lot, een regenbui, ons in het restaurant van Murat. Een vijftigjarige Turk uit Trabzon aan de zwarte zee. Aangezien we het wel even gehad hadden besloten we te vragen of hij een slaapplek wist. Onmiddellijk werd een vriend gebeld die Duits sprak en als tolk fungeerde. Slapen was geen probleem, gewoon hier in de tuin. Perfect dus! Uiteindelijk hebben we de hele avond met Murat gesproken. Dat wil zeggen, met handen en…